W szafie zmieści się prawie wszystko. Pojemna jest i pękata.
W mej szafie stoi kufer pełen wspomnień.

Szafę mogę zamknąć na klucz i zapomnieć. A potem znów otworzyć i uśmiechnąć się.
Jeśli czasem zapłaczę, to z szafy wyciągnę błękitne chusteczki, wytrę łzy i w końcu przebaczę.

W mojej szafie mogę się schować, zniknąć.
Szafę mogę przemalować i zapełnić miłością, nadzieją i szczęściem.
W szafie zawsze mogę wszystko od nowa poukładać.
Zatem zapraszam - właśnie otwieram swoją ciągle jeszcze niepoukładaną:
Szafę malowaną





11 maja 2010

Nie mam czasu:>

Spieszę się, pędzę, gonię...
i nie przegonię, kurcze a tak się staram:>

Muszę zrobić kartkę komunijną, również urodzinową, tych to nawet dwie: bo jedna dla mojej Mamy:)
I nie mam kiedy. Materiały pozbierane, w zasadzie zasiąść i zrobić. I nie mam czasu.
Wczoraj dzieci ze mną w domu - do przedszkola nie pobieżyły. Niewiele zrobiłam, prócz ogólnego ogarnięcia domu, prania, zabawy, i wieczorną porą szybkiego rękodzielnictwa (od trzech wieczorów zresztą to samo dłubałam:)
Tyle tylko w ostatnim czasie udało mi się zdziałać craftowo:



Jestem wielbicielką Llookowych kwiatków. Szalenie mi się podobają, i jakiś czas temu zamarzyłam sobie żeby wykorzystać Jej kwiatki do dekoracji sypialni. A żeby pomysł miał ręce i nogi, wykorzystałam posiadane od świąt bożonarodzeniowych kółki wiankowe, własnoręcznie poczynione. Leżały smutne w kącie i spoglądały na mnie z wyrzutem. Ważne miały przecież być:). To się zlitowałam i wyglądają sobie teraz tak:


Nad sypialnią stale pracuję. Ale nie mam czasu:>
Jak dopracuję to pokażę. Teraz nie mam czasu:)

Sobota upłynęła pod znakiem zakupów, zabaw z dziećmi, wizyty mojej mamy i prac porządkowych w ogrodzie, oraz ostatecznego morgów kopania:)). Kilka zdjątek dzieciowych zaprezentuję, dla upamiętnienia dnia słonecznego, tego zaczarowanego - chyba rzeczywiście czarowałyście go dla mnie, bo lać miało:) Dziękuję:)



Syn nasz:) Rzadko udaje się go nam uchwycić gdy stoi taki spokojny i zamyślony:))


Antonina, jako Panienka z okienka:))

O, to już Jaś "szalony" - znaczy, jak zawsze...:)))

Tosia nawet podczas zjeżdżania nic nie traci ze swej "królewskości:" ))

Uchwyciłam też kwaki, to jeden z nich, siedział, jakby czekał żeby go "pstryknąć", to ma, co mu żałować będę:)



 I tyle z sobotniego dnia zakupowo -spacerowo - zabawowego:)

Teraz najważniejsze!!!
Wreszcie mogę napisać o czymś co się zadziało w kwietniu (dokładnej daty nie pomnę, dokumenta przypominające spalone:). Otóż za sprawą przemiłej warszawianki o wdzięcznej ksywce ATA stałam się niezwykle szczęśliwą posiadaczką HORTENSJI:))))
Poskarżyła się Ata że rozmnożyły się jej te kwiatki niezwykle licznie, doradzić nawet miałam co ma z ich nadmiarem uczynić - to DORADZIŁAM:))))
Rosną już u mnie:)
Mam jeszcze coś, komuś, kiedyś, doradzić coś??? Chętnie:)))


 I jak Ata, "brzydka jak noc" co nie?:)) Widzisz kwiatostan?

Dziś, kwiaty są  już wzmocnione, mroźne ostatnie noce przeczekiwały w mojej sypialni ulokowane w misce koloru czeko:)), by wreszcie, w minioną sobotę doczekać się przeniesienia do swego właściwego (i ostatecznego myślę) miejsca na ziemi.
Honorowego, ośmielę się zaznaczyć, bowiem posadzone są na wejściu, zaraz przy furtce, coby każdy odwiedzający podziwiał ich urodę, wdzięk i szlachetność koloru (hmmm, nie wiem jaki, ale może uda mi się niebieski uzyskać??), a najważniejsza do podziwiania jest...SZCZODROŚĆ ATY!!!!
Tabliczkę chyba jakąś ufunduję normalnie, albo głaz okazały cy cóś:)))

Hortensja to to małe (tymczasem:)) między bukszpanami.
Otrzymałam ich trzy, rosną sobie na środeczku mojego "gazonika" pomiędzy rzeczonymi bukszpanami.
Liczę że wkrótce je przerosną. Bukszpany znaczy przerosną:)

Nie wyglądają teraz powabnie i elegancko. Zaaklimatyzowanie musi trochę potrwać. 2 krzaczki posiadają już nawet nierozwinięte kwiatostany:))). Znaczy, jest wreszcie nadzieja że kwiat hortensjowy oczy me ujrzą, w ogrodzie mym własnym. Cieszę się ponieważ, hortensje posiadam (sztuk 2) "rosną" sobie u mnie od lat dwóch. Rokrocznie "wydają na świat" trzy rachityczne listki, i na tym etapie ich "płodność" się kończy. A miało być kwietnie i błękitnie u mnie za domem, ziemię miały jakiej potrzebują. I nic. Nawet środek odżywczy na barwę niebieską posiadam od lat dwóch, i nie mogę go spożytkować, a teraz pewnie już się przeterminował.
No cóż, zobaczymy, teraz chyba wreszcie się udadzą.
Ata nie dziękuję bo nie wolno, ale mam nadzieję że domyślasz się co czuję.  Same dobre myśli i uśmiechy Ci ślę, Dobra  Szczodra Kobieto:))))
Prawdę mówiąc, dzięki Acie właśnie wzięłam się za mój "przedni" ogródek. Przód domu jak wiadomo jest wizytówką gospodarzy. Moją wizytówką jak dotąd była wiśnia japońska, co młoda jest i dopiero się rozrasta - więc póki co głupawo wygląda, ponadto dorodne dwa bukszpany i trawiszcze samorozpęłzające się bez ładu i składu, nie mówiąc o pozwoleniu na ten proceder. Ponadto roślinki zdobne (w założeniach mają zdobić), co rosły sobie tu i ówdzie z przeważającą przewagą (uwielbiam ten zwrot:) lawendy (własnoręcznie uhodowanej z gałązek małych!). Pomysłu na stałe  usadowienie roślinności ozdobnej jakoś nie miałam. To teraz zaczynam mieć. Znaczy ten pomysł zaczynam mieć, najpierw jednak ziemi muszę dowieźć, wywrotkę ta razą:>
Na razie jednak... nie mam czasu:>
Moje ogrody (wiem co mówię), dzielą się na ogród przedni, boczny (warzywniak - ciągle jeszcze dopieszczany, ale już niebawem zaprezentuję efekty swych prac:), oraz ogród "tylny", znaczy TEN właściwy. Do niego właśnie będzie zejście z tarasu (będzie, bo tarasu jeszcze ni ma:), i tam będą rośliny w wymarzonych kompozycjach. Będą!
Teraz czasu nie mam:))

Chcę też ponownie, w dzisiejszym poście zaprzyjaźnioną adeptkę rękodzielnictwa pochwalić. Upubliczniam jej dzieło. Jedno już znane, zyskało obramowanie i wygląda teraz tak:




Druga Jej praca, to wspominana makatka dla przyjaciółki, również w estetycznej ramce:



Tak oto przedstawiłam dwie prace rękodzielnicze mojej Karolinki:))) Wiem, że zniszczyła już trochę ciuchów żeby odzyskać koronki, tasiemki, guziczki i inne różne piękne pierdółki, recykling pełną gębą :)) Mam też nadzieję że się zbyt prędko nie zniechęci do craftu:) Jak myślisz Karolciu, potrwa ta pasja jeszcze troszkę??? Mam nadzieję, miło się razem "tforzy":))))

A w ogóle post ten miałam napisać wczoraj. Nie miałam czasu:)
Dziś rano włączyłam kompa i zadzwonił telefon. Mój Osobisty wzywał mnie na ratunek:)
Otóż, utknął biedaczyna na drodze. Właściwie to samochód mu utknął, bowiem mąż zaparkował na poboczu, jednak nie zauważył że pobocze owo wzbogacone jest w rów ślicznie trawką młodą zamaskowany:)))
Pojechałam wyciągać Osobistego. Cóż... dobrze że to nie ja ów rowek zaliczyłam:)))...
I znowu...nie było czasu...

Zdjęcie nie oddaje tego jak bardzo auto było "zakopane" w owym rowie. Samochód wisiał na brzuchu. Trawka jak mówiłam, maskująca i świeżutka:)))
Osobisty wyciągnięty. A ja znowu czasu nie mam:))
Skorzystałam z minuty ciszy w pracy (sza), i dokończyłam posta, co to go od wczoraj piszę. Nie mam czasu, normalnie nie mam czasu:)

I zaproszenie zabawowe dostałam:) Makneta zdolniacha szydełkowo - drutowa mnie zaprosiła. Dziesiąte zdjęcie się to nazywa. I... nie mam czasu...
Ale jutro postaram się zadziałać w tym zakresie. Trzeba wywiązywać się ze zobowiązań, szczególnie jeśli zabawne są, a jeszcze bardziej jak się zabawy różne lubi:))
Teraz pędzę do przodo i boko-ogródka:) Może jeszcze coś podziałam zanim dzieci do dom wrócą:))
Potem to już nie będę miała czasu...

Czasu życzę, rozciągliwego i dłużącego się miło:))
Papa

7 maja 2010

Bo tak:)

Pojechałam wczoraj do pobliskiego miasta wojewódzkiego celem rejestarcji wozu swego.
Bez wozu jak bez ręki. Szczególnie jak się już człowiek przyzwyczaił do luksusu, za chiny z niego nie zrezygnuje. Termin upłynął 30 kwietnia. Rejestrowałam wczoraj, cóż...

Żeby wyjazd nie był taki całkiem urzędowy, połączyłam przyjemne z pożytecznym, czyli obowiązek rejestracyjny oraz zakupiki. Nie oszukując, oddałam się zakupom rzecz jasna, z niezwykłą przyjemnością acz w tzw. kurcagolpku:))
Ktoś by zapytał, dlaczego musiałaś, przecież zakupików się nie musi (bo musi to na...:)?
Odpowiadam wszystkim dociekliwym pytajnikom: BO TAK!:))
Czasem kobieta tak ma, i już, nie ma co się dopytywać:)
Że chwalić się nieładnie??? Kiedy ja muszę:)
A poza tym, "jedna taka" mi kazała pokazać co sobie sprawiłam:)) Więc mus, nie ma zmiłuj, nękam przez "taką" wszystkich zaglądających:))

Cóż takiego zakupiłam???
Hmmm, głównie realizowałam zamówienia nowo "poznanych" koleżanek:)
Jednakowoż przy okazji pozwoliłam i sobie na maleńką przyjemność i...
zakupiłam...
łala, tralala


Wszystkie moje wczorajsze zakupy, poczynione  w dwóch różnistych sklepach, nie mogłam oprzeć się tej ramce:)) To już druga w moim domu, chyba zaczynam rozumieć taką jedną nudzącą się Matkę - domki coś w sobie mają:)))
A świeczki pachną... mroźnym, świeżym (!!!) powietrzem:))


Dzbaniszcze znalzło swoje przytulne miejsce w mojej łazience. I sobie tam stoi. I zdobi. Bo  ładne jest:))



Tkaniny. Widzicie błękitną krateczkę? Już mam!!! W końcu zakupiłam, osobistego dłużej nie denerwowałam opisem "licznych detali" wydlądu tego przecudnego kraciastego desenia:))

I tyle. Wsio:) I wystarczy. Reszta jest milczeniem. Może same zamawiające pochwalą się co sobie zakupiły poprzez kontakt wirualny:))) Miejcie uszy otwarte, oczy umyte, szyje kręte:))
Nie, jakoś odwrotnie, z tymi oczami i uszami...

Ostatnie dni upłynęły pod znakiem deszczu i zimna. Ucierpiały na tym moje plany ogrodnicze, stosunkowo mocno nawet:>. Co prawda czas ten wykorzystałam szyciowo - Hanusiowo, nie mniej co spojrzałam w kierunku warzywaniaka, kiepsko mi było na duszy. Pracy jeszcze tam dużo, poczynając od (nadal) nawiezienia ziemi, do wysypania ścieżek drobnym kamyczkiem, po wreszcie pierwsze pielenie...gdzie niegdzie:))))
Skoro nie mogę warzywniakiem, bo niema się czym chwalić, to pokażę co sobie rośnie w domu moim. Właściwie w sypialni, bo przestronna jest i mój ulubiony futrzak tam nie wchodzi. Wspominałam kiedyś o resztkach petunii, lobelii, werbeny oraz fuksji, pamiętacie, prawda???
Nauczona przykrym doświadczeniem przeniosłam wszystkie roślinki do swojej sypialni - licząc że może uda się je uratować - chyba się udało:)
A żeby ponownie losu nie kusić, zaniosłam tam również otrzymane w prezencie sadzonki pomidorków.
Małe są, długo usiłowały sobie rosnąć w jednorazowych kubeczkach, pożałowałam ich i przesadziłam do większych doniczek. Liczę że jak się wzmocnią, zaaklimatyzują się w moim warzywaniaku. Na razie czekają na odpowiedni czas:)) Wspaniale już pachną:)


Tu (poniżej)widzicie moje aksamitki wąskolistne. One mi pięknie wzeszły w dwóch doniczkach. Potem przesadzę je do ogrodu, choć śmierdziuszki ale szalenie urokliwe.


A to już dynia ozdobna. Ma niewielkie, bardzo dekoracyjne owoce. Wyrasta mi z mojej butelkowej "szklarni" i jutro (jeśli pogoda pozwoli) przeniosę ją do ogrodu. Czas najwyższy:))


W marcu posiałam również w butelkowej (5litrów) szklarni kabaczki - ale nie wzeszły. Chyba kiepskie miałam nasiona:(( Podobnie zresztą jak nasturcja pnąca, co to miała ślicznie ścielić sie na mojej małej architekturze ogrodowej, wzeszła jedna:< Nie wspominając o tych w ogromnej donicy przed domem - tam nie wzeszła żadna!:(((
Nasiona kabaczków i nasturcji znajdowały się na mojej wczorajszej liście zakupów...
Wróciłam bez nasion...
Bo zapomniałam...
Chyba podjadę jutro do pobliskiej wsi gminnej i zakupię je, o ile jeszcze będą.

Dziś proszę Was abyście pomogły mi zaczarować pogodę na jutro.
Właściwie to chyba odczarować.
Maj powinien słońcem lać z nieba, deszczykiem ciepłym, wiosennym, a nie jesiennym, zimnym i paskudnym:(
Bo ja MUSZĘ, inaczej się uduszę, zrobić porządek w moim "przednim" "ogródku"!!!
Jakiś czas temu dostałam "coś" - nich jeszcze będzie to tajemnicą - co cieszy mnie ogromnie, ślicznie się prezentuje w ... mojej sypialni, a jakże. I nie mam kiedy, zważywszy na pogodę, wykorzystać "tego" tak jak pragnę!!! Zaczynam być zła trochę.
W różnych warunkach pogodowych pracowałam w ogrodzie. Niby zwyczajna jestem, wszak na "biegunie północnym" mieszkamy:> Ale nie mogłam teraz grzebać się w ziemi, zrealizować tego co muszę i powinnam, bo w ten ziąb ledwo w pracy wytrzymywałam:>> Na mojej świetlicy było potwornie zimno, ogrzewanie wyłączone, bo maj przecież, wrrrr. Dlatego przed pracą i po niej, zwyczajnie musiałam się ogrzać w domu. Okropne.  Mam nadzieję że niebawem aura trochę się poprawi.
A ja będę mogła zaprezentować swoją działalność ogrodowo - warzywną;))

Z nadzieją w zgrabiałym sercu żegnam się i życzę miłego weekendu:)))

5 maja 2010

Znowu:)

Szyciowo się "zrealizowałam:)
Okazja po temu jest korzystna, albowiem dziecię się w rodzinie narodziło płci dziewczęcej, o wdzięcznym imieniu Hanna:))
Wpadłam w róże jak śliwka w kompot:)
Tosia, córa ma osobista, tyloma różowościami nie jest otoczona, co owa panienka która dopiero co świat ujrzała (i to niewyraźnie wielce:)).
Prezentuję wszem i wobec to co poczyniły rączęta me maleńkie (hehehe) wieczorami, korzystając iż ostatnio deszczowe są niezmiernie i zimne.

Tadadaammm...

Makatka to jest:)
Przeraźliwie różowa, przesłodko dziewczęca:)
Na ocieplince, dla "szytwności".

"Wyhaftowane" literki napisu :KRÓLEWNA

Ponownie detale makatki, wyżej "bukiet" szmatkowych kwiatków.
Rosną sobie one na rzepie.Jeśli chcemy przełożyć makatę na drugą stronę ( o czym niżej), "odrzepiamy" je, i "przyrzepiamy" na stronie drugiej:)

Druga strona - jeszcze bez bukietu kwiatków, rzep w trakcie realizacji:)
Do zdjęcia wykorzystałam oczywiście swój malowniczo stojący płotek:))

"Miłosny" detal "tyłu" makaty:)

I jeszcze raz przód. Bo w sumie niezły wyszedł.
Szelki po to by kijek bielony przewlec - i tak ma sobie zawisnąć nad łóżeczkiem dziecięcia:)

Do kompletu zamierzam jeszcze uszyć worek do przechowywania pieluch. Dziś już pewnie nie zacznę, bo korzystając z niespodziewanej, wieczornej obecności Osobistego, jadę ponownie na morgów kopanie.
Braknie mi ziemi do moich skrzyń warzywnych, choć ostatnio przywieźliśmy SZEŚĆ wielkich worków, to jednak jest kropla w morzu naszych potrzeb - minimum to 10 worków jeszcze... Na szczęście, właścicielka morgów nadal podtrzymuje swe miłe (skądinąd dla mnie) rozdawnictwo własnej ziemi. Jakie to szczęście i radość dla mnie nawet sobie nie wyobrażacie.
Wracając jeszcze do mojej makaty - wiecie co?! Wydaje mi się że jest to moja pierwsza praca w której zastosowane ściegi są w miarę równe, i ścielą się tam gdzie powinny:) Chyba jestem dumna nawet troszkę, i z nadzieją spoglądam w moją szyciową przyszłość...
Slogan normalnie mi wyszedł :)

Przy okazji, pochwalę się że udało mi się do prac rękodzielniczych zachęcić SUPERNIANIĘ moich dzieci:))
Karolinka - bo tak ma na imię owa dama:), przychodzi ostatnio do nas (matury -więc ma wolne dni od szkoły) i popołudnia oraz wieczory poświęca na wyszywanie, swoich cudeniek. Złapała bakcyla craftowego, bardzo spodobało się jej to że sama może stworzyć coś cieszącego oko:).
Dziś ukończyła takie cudo:

  Obrazek, na ocieplince dla wyglądu, a będzie jeszcze jutro otoczony ramką drewnianą, wybieloną.

Jestem dumna z Karolci, szczególnie że to jej pierwszy kontakt z igłą i nitką. Musicie przyznać że jak na debiutantkę to poradziła sobie naprawdę nieźle. Właśnie siedzi i wyszywa kolejny obrazek dla swojej przyjaciółki. Wkręciła się:)))

A skoro dziś tak u mnie przeraźliwie różowo, tym samym kolorem zakończę:




Migdałek rozkwitł, strasznie lubię ten krzew:)

Koniec i bomba, kto przeczytał ten...
niiieeee, nie skończę jak SzanPan. Gąbrowicz:)))
Czytajcie i oglądajcie na zdrowie, papa:))

2 maja 2010

Morskie opowieści:)

W sumie nie morskie, zatokowe powinny być. Ale namiastka morza jakaś jednak była:)
Pojechaliśmy wreszcie na wycieczkę!!!
Hurraaa! Tyle z mojego "marcowego chodzonego", wychodziłam! :))
Otóż, dnia dzisiejszego "zaszczyciliśmy" swą "wspaniałą" obecnością miejscowość letniskową, słynącą za czasów pradawnych ze złota polskiego poławiania. Złoto owe bursztynem się zowie, miejscowość natomiast to Jantar (chili bursztyn ze staroświecka), położony (dla co bardziej dociekliwych) nad Zatoki Gdańskiej słonymi wodami.
Blisko mamy (niecałe 2 godz. jazdy), to czemu nie wykorzystać pięknej pogody, która deszczową wszak być miała.
Pojechali my:)
Dzieci aż do okolic Pasłęka nie domyślały się gdzie owa wycieczka znajdzie swój wielki finał:))) Chociaż długo różne opcje i okolice wymieniały.
Wyobraźcie sobie jakie miały miny gdy już odgadły dokąd zmierzamy:)
Radość nieprzeciętna, od stóp po oczęta:)))
Ach, do tego znajomi nasi przezacni bawili tam z nami i również w towarzystwie swej dziatwy, sztuk dwa, jak u nas :) Co tam gadać będę, popatrzcie sobie sami:))


Szumią fale, szumią mile...

Johny, czasem zamyślony...

Dzieciaki - wersja ROZRABIAKI :)





Jeden muszkieter i dwie muszkieterki:)
Najmłodszy zabezpieczał tyły:))

"Co ja tutaj robię???"
Nie lubię gdy Emka zostaje sama w domu, opiekę miała załatwioną, ale z obawy o resztki-tak,tak, niestety:(  moich petunii i lobelii, tudzież nadgryzionej już, wymarzonej sofy wolałam ja mieć na oku:>
Teraz śpi i "niedycha":))

SIEDZĘ!!! 
A jak widokowo!

Tosia też:)

A Jan się pręży z dumy! Wodował... kuter:))



Fajny, rodzinny dzień:) I fląderka skonsumowana i przesmaczne lody w drodze powrotnej, na które zatrzymaliśmy się w miłej  cukierence w Łukcie. I wspaniałe towarzystwo, czego chcieć więcej?:))
Wiem czego!
Aby takich chwil było jak najwięcej - czego sobie i Wam Drodzy Czytelnicy gorąco i szczerze życzę:))

Pozdrawiam miło i cieplutko:)

1 maja 2010

A tak

sobie...
Pisać nie mam siły.
Właśnie skończyliśmy z mężem osobistym akcję "Choinka".
Posadziliśmy na terenie działki swej 30 sztuków drzewa iglastego, ozdobnego.
Pięknością, nie grzeszą, zdobyczne:) Ale szlachetne za to. Może urosną na chwałę i oka radowanie:))
Tymczasem, bo nie zdążyłam zdjęć samej wielkiej akcji zrobić (???!!!), zamieszczam zdjęcia z mojego wczorajszego powracania z pracy do domu.

Mirabelkowe kwiaty

Cóś, u sąsiada, ładnie wygląda, to udokumentowałam:)



Dmuchawce, latawce wiatr...

Moje energetyczne prymulki

Tulipanek, tyż mój - to jeden z pierwszych

Moja kwitnąca czereśnia:)) 
Oby tak oblepiona owockami była...

To też u mnie rośnie
I nigdy nie pomnę który to: żon czy nar...

Barwinek, uwielbiam za tę błękitność:)

Grusza, konferencja bodajże, zaraz pokryje się kwieciem

I migdałek - zaraz się rozwinie:)

I tyle mojego gadania:) Muszę zwlec odwłok i kawę zrobić, ale mi się nie chce...
Jutro może więcej skrobnę, może w końcu udamy się na wycieczkę, na którą od marca jakoś się nam nie udaje wybrać. Odpocznę! :)

30 kwietnia 2010

Naleweczki:)

Obiecane, w końcu przekazuję dalej:)

NALEWKA GRUSZKOWA

2 kg dojrzałych gruszek
1 l. spirytusu
3 szkl wody
1 szkl. miodu wielokwaitowego
1/4 szkl. rumu
1 laska wanilii
2 ziarenka kardamonu

Gruszki cienko obrać, podzielić na ósemki, usunąć gniazda nasienne (zachować połowę pestek). Wodę zagotować i ostudzić do temp. 40 stopni C, i rozpuścić w niej miód. W gąsiorku (dużym słoju) umieścić wszystkie składniki łącznie z pestkami, dodać spirytus, wodę i rum szcelnie zamknąć. Od czasu do czasu wstrząsnąć - odtawić na 8 tygodni.
Przefiltrować, rozlać do butelek i szczelnie pozamykać.
Odstawić na 6 miesięcy, aby trunek nabrał smaku.

Modyfikacjie wg mła:))
1. Kardamon dorwałam tylko w proszku - sypnęłam na oko, niewiele bo aromatyczny niezmiernie, tyż wyszło:)
2. Warto alkohol wymieszć, tzn pół na pół spirt z wódką. Sama nalewka na spirytusie jest strasznie mocarna - nie smakowała mi, rozcieńczyłam przegotowaną wodą z cukrem ( na oko...) i jest rewelacyjna:)))
3. Polecam "leżakowanie" faktycznie z biegiem czasu nalewka nabiera SMAKU:))
POLECAM:))

NALEWKA BRZOSKWINIOWA

1 kg brzoskwiń (dojrzałych)
1 kg cukru
1/2 l. sprytusu
1. l wódki

Brzoskwinie umyć, przekroić na połówki, usunąć pestki.
Włożyć je do słoja i zasypać cukrem (warstwa po warstwie). Następnie nalać wódki i spirytusu.
Odstawić w nasłonecznione miejsce na 3 tygodnie. W tym czasie często potrząsać słojem aby składniki dobrze się połączyły.
Po 3 tygodniach przefiltrować nalewkę przez gęste płótno (ja przelewam przez gazę) do wyparzonych butelek (najfajniejsza szesć praaaasy...:)). Sczelnie pozamykać i odstawić w zaciemnione miejsce. Wiadomo:) Im dłużej przechowywana tym smaczniejsza - jak każda, niestety...

NALEWKA WIŚNIOWA

nie podam ilości (robiłam z całej łubianki)
Wiśnie umyć wsypać do dużego słoja do 3/4 wysokości jego wysokości. Słój dopełnić (pod korek :) cukrem, po potrząśnięciu dopełnić cukrem, jeśli ten opadnie.
Często mieszać, mieszać, potrząsać, często!!!
Odstawić na 2 tygodnie w ciepłe, słoneczne miejsce, po tym czasie zalać wódką lub spirytusem.

WAŻNE - często mieszać, i koniecznie świeże wiśnie żeby niesfermentowały.

NALEWKA CZEREMCHOWA
Wykonanie identyczne jak przy nalewce wiśniowej.
Nie żałować owoców. Absolutnie nie degustować podczas przelewania do butelek. ABSOLUTNIE ;)))

LIKIER AMARETTO

(uwielbiam)

1 szkl. spirytusu
1 szkl. cukru
1 szkl. przegotowanej wody
1/2 szkl. cukru brązowego
2 łyżki posiekanych migdałów
2 łyżeczki posiekanej wanilii (ok 2 lasek bodajże)

Wodę zagotować, dodać cukier i zagotować do rozpuszczenia. Ostudzić.
Wszystkie składniki umieścić w słoju i zamknąć. Odstawić na 30 dni. kilkakrotnuie mieszając.
Przefiltrować po 30 dniach, przelać do butelek i odstawić na 6 miesięcy.

UWAGA!
WARTO PODWOIĆ SKŁADNIKI!!!!
odstawienie - NIEPRAWDA - LIKIER WYŚMIENITY OD RAZU!
może potrojcie składniki????

Amaretto mozna już nastawiać, chyba dzisiaj to zrobię, składniki praktycznie cały czas w domu. Mój likierek już prawie wyszedł - naprawdę nie wiem jak to sie stało:( To nie ja...

Polecam i smacznego życzę:)

27 kwietnia 2010

Taki żart:)

przyjrzyjcie się uważnie:)



Widzicie???

Nie???

To proszę uprzejmie zbliżenie:)



CZYŻBY GWARANCJA ŚWIEŻOŚCI???

Frapujące nieprawdaż?:)))