W szafie zmieści się prawie wszystko. Pojemna jest i pękata.
W mej szafie stoi kufer pełen wspomnień.

Szafę mogę zamknąć na klucz i zapomnieć. A potem znów otworzyć i uśmiechnąć się.
Jeśli czasem zapłaczę, to z szafy wyciągnę błękitne chusteczki, wytrę łzy i w końcu przebaczę.

W mojej szafie mogę się schować, zniknąć.
Szafę mogę przemalować i zapełnić miłością, nadzieją i szczęściem.
W szafie zawsze mogę wszystko od nowa poukładać.
Zatem zapraszam - właśnie otwieram swoją ciągle jeszcze niepoukładaną:
Szafę malowaną





21 stycznia 2012

Inauguracja ;)))

Zaczynamy ferie zimowe :)
Żeby jakoś uczcić ten fakt wybraliśmy się wszyscy do MIASTA :) Nie żebyśmy bardzo tęsknili, ale wreszcie pojawiła się okazja by rodzinnie uczestniczyć w zajęciach jakie oferuje nietypowa olsztyńska biblioteka.
Mulitcentrum brzmi jej nazwa, i prowadzi różnorodne zajęcia i warsztaty edukacyjne.
Nasz Janko od kilku miesięcy uczestniczy w zajęciach pod nazwą Multitechnika, na których tworzy z klocków k'nex różnorodne figury.  Janek uwielbia te zajęcia, i z wielkim entuzjazmem oddaje się budowaniu różnorodnych form czasem według załączonych instrukcji, a czasem tworzy z głowy, jak np dzisiejszego dnia:)
Wreszcie pozostali członkowie naszej rodziny zapoznali się z ofertą biblioteki, a zapewniam, jest z czym. Bardziej zainteresowanych odsyłam na ich stronę www.multicentrum.net, ja szybko przedstawię jak my spędziliśmy dzisiejszy dzień:)))



Tu Tosia ze zbudowanym własnoręcznie rowerkiem, i na tym jej inwencja twórcza się skończyła... :)



Jaśkowa karuzelka napędzana silnikiem SOLARNYM :)

mój skorpion ;))

Tosia znalazła coś nowego, przeszła do innego pomieszczenia i skorzystała z bloku pt. multinauka:)

A panowie nadal, szczególnie ten większy z oddaniem i w skupieniu budowali, budowali i budowali, aż powstało:


Szanowni Państwo oto dźwig z silnikiem elektrycznym, a dokładnie z czterema silniczkami :)))
Potwierdzam: działał, a zabawa rewelacyjna :))

Teraz zaczynają się ferie i wszystkim zainteresowanym gorąco polecam uczestnictwo w zajęciach Multicentrum -  naprawdę świetna zabawa, a przy okazji nauka, nie tylko dla najmłodszych:)))

To pa, mam nadzieję że do wkrótce :)))

15 stycznia 2012

Kolejny

projekt zrealizowany że tak powiem z potrzeby:)
Od września potrzeba stała się przymusem i koniecznością. I oto się zrealizowało. I jestem nawet, nawet zadowolona.




To duża torba, taka i na zakupy i do pracy.
Duża, bo idąc do pracy MUSZĘ zabrać ze sobą mnóstwo rzeczy. Jak dotąd nosiłam TO w byle jakiej i miałam tego dość, szczególnie że dźwigać musiałam dwie, torebkę (równie wypchaną), i tę byle jaką z niezbędnymi a wieloma i ciężkimi... Byle jakiej nawet na zakupy zabierać nie lubiłam, ponieważ ma krótkie uchwyty. Nie lubię mieć zajętych rąk... taka moja przypadłość  :)
To teraz mam, jakby nie patrzeć bardziej wyględną, dużą, z kieszeniami i historyczną!
Historyczność polega na użyciu lnu, na oko szalenie starego, co do którego nie mogę przypomnieć sobie historii związanej z jego nabyciem, choć w tej sytuacji raczej z "przybyciem" do domu mojego... Przypuszczam iż pochodzi z zasobów mojej bądź Osobistego babci, ale pewności nie mam.

Kończę, idę bawić się nowym nabytkiem znanym ogółowi pod nazwą generator pary. Tiaaa, nabyłam i ja, i nie powiem żebym rozkochała się w prasowaniu, ale jakby łatwiej mi to od wczoraj idzie :))))

Papapa

8 stycznia 2012

Byle do przodu

Mamy Nowy, oby był lepszy, bardziej dostatni, z rzadziej używanym słynnym, światowym słowem na K, a dla mnie osobiście ważne żeby był spokojniejszy, bardziej stabilny ...  ;))

Prawie na wstępie chciałam dziś podziękować za cudowne życzenia otrzymane w każdej możliwej formie, BARDZO DZIĘKUJĘ ZA PAMIĘĆ i SERDECZNOŚĆ :))
I jednocześnie przepraszam. Przepraszam za brak kartek, za życzenia jakby nie patrzeć lekko bezosobowe... I tak się radowałam że zdążyłam tą razą z życzeniami na blogu, i jeszcze wypisywałam że niby taka poukładana przedświątecznie byłam, a tu znowu gafa... Ech, trza nadal nad sobą pracować, ni ma rady :P
Jeszcze raz dziękuję za pamięć :)))

Nowy Rok nie jest dla mnie jakimś specjalnym wydarzeniem. Ot, przyszło to co przyjść musiało, nad czym nie panujemy, fajnie gdy można "to" przywitać robiąc z "tego" wydarzenie, nie mniej takie zmiany są nieuchronne, więc się nie roztkliwiam (szczególnie że właśnie uświadomiłam sobie nadchodzące urodziny, a w tym przypadku na roztkliwianie się nawet nie mam ochoty...;), tym samym postanowień żadnych nie czynię... może to źle... nie wiem, nie zastanawiałam się nad tym.
Ja postanawiam na bieżąco, zależnie od pory roku, atmosfery wokół panującej oraz od innych towarzyszących okoliczności.
Taki przykład. Od sierpnia planowałam małe zmiany w domu i wokół niego, ale... No właśnie, ALE  pojawia się ponieważ te ostatnie miesiące były tak bardzo intensywne w wydarzenia, że zmiany owe zaplanowane w mojej głowie nie doczekały swej realizacji. Niektóre zostały gdzieś tam przemycone w postaci nielicznych wolnych chwil, dzięki czemu coś tam, drobiażdżek maleńki realizacji doczekał, sama jednak wiem że to kropla, już nie w morzu a w oceanie moich ( i nie tylko) planów, potrzeb i wymysłów! Taaa, nawet Osobisty potrafi fuknąć czasem czule... ty i te twoje wymysły...
Jednakowoż ciągle pocieszam się (!), że w końcu te moje plany, zamierzenia, czy wymysły realizacji doczekają, w tempie marszu żółwiego ale jednak zawsze ;))) Bo najważniejsza jest dewiza BYLE DO PRZODU:)))
W końcu przecież jest tak, o czym wiedzą niektórzy wtajemniczeni: nie ma bata, jak coś postanowię to okolica (głównie rodzinna) kwiczy ;))) Teraz listę robię wszystkich tych "postanowień" które w dziwny sposób umknęły mi w ubiegłym roku... Ale to chyba jednak nie oznacza że robię te POSTANOWIENIA NOWOROCZNE?!?! Ciągle myślę o nich jako o postanowieniach CAŁOROCZNYCH, bo jakby nie patrzeć, nigdy nie wiem czy zrealizowane zostaną akurat w TYM roku.
Zastanowię się nad tym innym razem. Teraz pokażę.
Mało do pokazania mam, ale jednak coś tam się u mnie dzieje, nudą zalatuje, bo znowu to samo, ale co tam, ładne wyszło to pokazać mogę:



Zamówiony w czerwieniach, i znowu ten glamour, szyk i brylanty normalnie ;)) Ale podoba mi się, aż żal że tak mało mi tych kropecków zostało:P
I jeszcze takie, inne. Nazywam je" dla mamy i córki" ;))) Ten mamowy duży jest, na bazie tych dotąd szytych, jednak jest sporo wiekszy, i ma jedną dodatkową kieszeń, co raczej ważne dla każdej mamy, no i inny sposób zapinania - magnes na pasku :)
Mniejszy, tradycyjny, jak wszystkie które dotąd szyłam, zmiana dotyczy tylko zapięcia:




 
Zestaw dedykowany powstał:)

I jeszcze jeden. Ten jest męski. Dla faceta co prawda nieletniego jeszcze, ale jakby nie patrzeć, jest mężczyzną w stanie wzrostu, więc dostanie mu się taki:




Z innych nowych powstały jeszcze takie dwie persony. Fajnie się je szyje, jednakowoż czasu pochłaniają mnóstwo;P Jak dobrze mieć własne wykroje!
Proszę Państwa przedstawiam Damę i Łobuziaka:




Dama dla dziewczynki o charakterze prawdziwej damy, Łobuziak oczywiście dla małego Łobuziaka:)))
Ciekawa jestem czy przypadną im do gustu. Miałam niezłą zabawę podczas ich szycia i ubierania, bo dodam że Dama ubrana jest w sukienkę Tosi, a Łobuz w koszulę Janka, oczywiście po przeróbkach ;)))

A przy okazji zapowiem że wkrótce koleżankę przedstawiać będę, jak się dziewczyna bardziej obrobi, to ją chwalić będę, ale to jeszcze za chwilę. Na razie dumą się napawam, bo się zawzięła i z maszyną szyjącą od lat u niej stojącą bliżej zapoznała:) Cieszę się, bo to niby przez moje namawianie, ale ja skromnie powiem że jak się ma chęci i potencjał to sprzęt posiadany prędzej czy później wykorzystać należy i chcieć się nawet zaczyna, a jak wiadomo chcieć znaczy móc, więc koleżanka zaMOGŁA, ja tylko twierdziłam że trudne TO nie jest, i poszło, i to jak:))) Wkrótce się sami przekonacie, co dziewczyna umie (oj umie!) i się naumiała, w odpowiednim momencie dam cynk :)))

EDIT - już jest!!! Zapraszam do Mrowiska koleżanki Mruwki - raczkuje w blogowym świecie, ale jak widać, całkiem nieźle sobie poczyna ;))) Koniecznie zajrzyjcie, Mruwa Bigbitówa normalnie! :)))

Tymczasem żegnam się czule, aczkolwiek dziś z hasłem na nowym sztandarze: BYLE DO PRZODU, czego z przyjemnością i sobie i Wam życzę:)

31 grudnia 2011

JUŻ ;)))

Ha, udało się zdążyłam i z życzeniami świątecznymi, zdążam również z Noworocznymi, ale fajnie ;))))
Nie będę mówic o oczywistym że JUŻ tuż, tuż, zwyczajowo jeno pożyczę serdecznie i prosto:

Szczęśliwego Nadchodzącego
Oby był lepszy w każdym wymiarze ważnym dla Was :)))

Przygotowana do przejścia w Nowe, spokojnie oczekuję wieczoru:) I bardzo mnie cieszy iż w sumie przypadkowo spędzam ten czas w domu, w ścisłym gronie rodzinnym. Dla dzieci przygotowane są płyty z muzyką taneczną, dla nas, dorosłych małe co nieco ;))) A ja chwilowo napawam się spokojem jaki zapanował w moim domu, bowiem dzieci zażywają poobiedniej drzemki, aby wytrzymać do północy - tiaaa, szykuje się nam kolejny kinderbal sylwestrowy ;))) Potrawy przygotowane, napoje się chłodzą, nogi odpoczywają :))) Jest miło, znowu :)
W minionym tygodniu uszyłam zamówione, kolejne portfele...






Dwa z nich, jeśli się dobrze przypatrzycie są w modnym stylu glamour. Do wykończenia użyłam swojego gadżeciarskiego prezentu świątecznego do naklejania na gorąco cyrkonii i tym podobnych zdobień :))) Fajny efekt:)
A jeszcze w przedświątecznym tygodniu pokończyłam klika broszek, znanych większości, a inspirowanych tymi od Ivonny z Niecodziennego Zakątka :)))



I filcak kolejny, w moich ulubionych ostatnio szarościach:)

Tło broszek stanowi kolejny projekt, do realizacjo pewnie wiosną, choć JUŻ mnie korci żeby rozpocząć z nim pracę;)) Ale o tym innym razem:)
Miniony tydzień upłynął leniwie, pod znakiem dni wolnych od pracy WSZELAKIEJ:)))
Prawdę mówiąc liczyłam na większą wenę i potrzebę spełnienia rękodzielniczego, ale się nie spełniłam, bo mi się nie chciało, a co:)
Poświęciłam ten tydzień dzieciom, ładowaniu własnych akumulatorków, bo się wzięły i wyczerpały bidoki, a dziś ze zgrozą zaczynam myśleć o poniedziałkowym powrocie do pracy :P
Jednak teraz, desperacko, bo desperacko, ale jednak cieszę się z ostatnich chwil spędzanych w domowych pieleszach.
Leniwie podsumowuję miniony rok, i zastanawiam co przyniesie Nowy... Pewnie jak każdy dziś, ale ja dodatkowo czaruję: oby był lepszy, oby był lepszy... ;)))
Na koniec dzisiejszego postu zostawiłam coś, co już kilka razy miałam rzucić w kąt...
Szczęśliwie zakończony kolejny projekt, z cyklu tych planowanych latami :)


Takie cóś poczyniłam szyjąc wieczorami każdy element, źle wybrałam tylko wielkość kuli którą okleiłam szytymi elementami... zbyt często okazywało się bowiem że ciągle ich jeszcze brakuje do zakończenia planu:P Co przy moim słomianym zapale naprawdę źle rokowało ;)
Jednak JUŻ mam, i nie żałuję JUŻ czasu jaki poświęciłam owemu projektowi, bowiem teraz prezentuje się całkiem miło dla oka i domu:)



Taki gadżet typu "durnostojka" zdobnicza :)




W ostatniej chwili zdecydowałam się na dodanie "oświetlenia", a to dzięki inspiracji szyszkowymi kulami u Asi z bloga Green Canoe. I powstała gadżeciarska lampka w różach z lnu:)))
Mech jest tymczasowo, nie zdążyłam się niestety zaopatrzyć w inny rodzaj wykończenia. Nie mogąc się jednak doczekać ustawienia drzewka, napchałam go w doniczkę i tymczasem jest tak. W sumie razem z wiankiem prezentuje się całkiem, całkiem:)

Żegnam się z Wami ciepło, życząc udanej zabawy i niemijającego szczęścia w Nowym Roku:)))

Papapa:)

23 grudnia 2011

Wesołych Świąt :)))

Ostatnie chwile w kuchni,  ostatnie spojrzenie rzucone wokół, i już za chwilę zasiądziemy do wieczerzy wigilijnej. To już wkrótce, bliziutko. Idą święta :)))

Pomocnicy Mikołaja prezenty spakowali, choinka ubrana,  przy szczebiocąco - podrygującej asyście dzieci (Jaś zadbał nawet o klimat i ciągle zmieniał płyty z kolędami, a sporo ich w naszym domu ;)))
Ciasta się dopiekają, sałatki pokrojone czekają w lodówce, mięsko dochodzi. Jest miło.




Dziś dzieci wybyły na ubieranie dziadkowej choinki, więc korzystam z okazji i szybciorem pędzę przez dom dokonując ostatnich porządków. Ideału nie ma, ale jest nastrojowo. Zmęczenie? Jest nieuniknione, mimo poluzowania sobie, cóż, z pewnych rzeczy zrezygnować zwyczajnie się nie da ;)))
W środę, zgodnie z tradycją ostatnich czterech lat, przeprowadziłam kolejne warsztaty "stroikowe". Piękne stroiki poczyniły moje tutejsze koleżanki, a ja, po raz kolejny utwierdzam się w przekonaniu że praca którą wykonuję może być niezwykle twórcza i satysfakcjonująca. Bardzo mnie cieszy że są jej efekty, którymi dziś mogę się podzielić z Wami, to niektóre:



 Tym razem to całkowita inwencja twórcza moich Pań :))) Ja tylko dostarczyłam gałązki i "sielskie dodatki", reszta zgodnie z własnym gustem uczestniczek. Mimo prostoty są niezwykle piękne, zdjęcia niestety nie oddają ich urody.
A ja wreszcie zrobiłam sobie stroik, którego wykonanie rozpoczęłam cztery lata temu... dopiero od tego roku mogę się nim cieszyć również u siebie:))) Powód czteroletniego poślizgu? Prosty, brak czasu na jego wykonanie w trakcie prowadzonych warsztatów, a w domu, wiadomo milion pilniejszych spraw :P Jest bardzo prosty, ale według mnie strasznie urokliwy:

Żegnam się z Wami, te kilka świątecznych dni zamierzam spędzić z dala od komputera, i blogowego świata. Nie mniej pragnę się z Wami pożegnać jak przystało na towarzyszące okoliczności, wszak "pomalutku idą święta" :)))
Jestem kiepska w układaniu życzeń, wiecie, takich z polotem, ciepełkiem spływającym z każdego słowa...
Nie będę zatem silić się na  oryginalność i pożyczę Wam zwyczajnie, choć niezwykle serdecznie:

Szczęśliwych Świąt, 
upływających w gronie osób życzliwych, 
pełnych dziecięcej radości i magii,
Świąt spędzanych w spokoju, pełnych rodzinnego ciepła
a przede wszystkim
pełnych Błogosławieństwa Boskiej Dzieciny.