W szafie zmieści się prawie wszystko. Pojemna jest i pękata.
W mej szafie stoi kufer pełen wspomnień.

Szafę mogę zamknąć na klucz i zapomnieć. A potem znów otworzyć i uśmiechnąć się.
Jeśli czasem zapłaczę, to z szafy wyciągnę błękitne chusteczki, wytrę łzy i w końcu przebaczę.

W mojej szafie mogę się schować, zniknąć.
Szafę mogę przemalować i zapełnić miłością, nadzieją i szczęściem.
W szafie zawsze mogę wszystko od nowa poukładać.
Zatem zapraszam - właśnie otwieram swoją ciągle jeszcze niepoukładaną:
Szafę malowaną





19 października 2010

Również

u mnie jesień zawitała do domu.
Nareszcie chciało by się rzec. Nie miałam dotąd zbyt wiele czasu na jakiekolwiek udekorowanie mojego domku zgodnie z panującą, tak piękną przecież i kolorową porą roku.
To że nie jest ona moją ulubioną nie zmienia faktu iż doceniam jej uroku, barw, wyciszenia jakie przynosi ze sobą. I jeszcze coś. Światło. Światło chybotliwe nieco, rozmazane, ale wnoszące mnóstwa ciepła, tajemniczości i nastroju. Światło świec.
Uwielbiam gdy tak delikatnie migocą wieczorem, przepadam za nastrojem jaki tworzy nawet jedna malutka świeczuszka, tyci ogarek. Lubię patrzeć na cienie jakie rzucają na ścianę, lubię otaczać się ich blaskiem.
Do rzeczy. Takie szybkie i skromne dekoracyjki na stół i stolik stworzyłam.
W jednym przypadku (na pierwszym zdjęciu) muszę dokonać zmiany "gabarytowej" świec. Mam wrażenie że bardziej będą pasowały wysokie i grube. Oto stroiki:


Tu mech ułożony w foremkach do mini babeczek


Bardzo proste, z dodatkami typowymi dla panującej jesieni. Ot, takie sobie stroiki.

Ponadto jakiś czas temu zdążyłam też zrobić takie oto wianki, pokazywałam już ich zajawki, teraz całość:



To zdjęcie jutro uzupełnię... wyszedł tylko boczek...

Jakiś czas temu zrobiłam taki kwiatek. Zrobiłam bo był mi niezbędny ;)
I chyba mam na ten wzór pewien pomysł. O tym wkrótce. W krótkim wkrótce mam nadzieję:>


I na koniec pokazuję coś, czego zajawkę pokazałam w niedzielę bodajże...
I nie jestem zadowolona z efektu. Muszę poprawić, nie leży mi to co zrobiłam, czegoś tu brakuje... Może podpowiecie co zmienić???


EDIT - ZMIENIŁAM:) Tak po prostu i bardzo.. prosto, Ata, dziękuję:)
Teraz jest tak:

Zwyczajnie, na lnie, teraz jest ok, jeśli o mnie chodzi. Prosto i na temat:)))
Przepraszam za jakość zdjęcia, ale noc za oknem, księżyc świeci, a w mojej kuchni światełko:)
Ach, no i nie ma tych widocznych nierówności tkaniny, to światło...
Jutro mogę spróbować uzupełnić o zdjęcie w świetle dziennym.

Tymczasem kończę dzisiejsze nadawanie:)

Pozdrawiam cieplutko:)

17 października 2010

Sobota

Spacerowa, rodzinna, słoneczna.
Las to jedyne miejsce w którym lubię wszystkie zmieniające się pory roku.
Dziś bez słów, tylko obraz, czas zatrzymany w obiektywie.















I sesja liściowa :)







I kwiatowa też. Pewnie to jedne z ostatnich kolorów jesieni.








Przygotowane na zimę.

A tu będzie się działo:)


Pozdrawiam jesiennie i nieco nostalgicznie.
I ciepło:)))

15 października 2010

Uszyłam

Uszyłam, bo było mi niezbędne :)
Bardzo, niezbędne i pomocne. Teraz czuję się szczęśliwsza.
Takie małe a cieszy jak nie wiem :-DD


worek - pokrowiec na 20 l. butlę  wody mineralnej



Ubranka na liczne koszyki


Pierdółkę na Prototyp, znaczy zawieszkę ozdobną z dziurką nitowaną - pierwszy raz nitowałam, to pokazuję:)


Łapki kuchenne, z pikowaniem w charakterze mocno upitego robaka, trzmiel wcześniej odleciał, gdy zobaczył co robię...:>


Woreczek na pieczywo. Jak wiadomo sami pieczemy chlebek, w związku z czym upieczony, musi ostygnąć, i potrzebuje do tego okrycia z płócienka. No to ma. I jeszcze wyględne mi wyszło nawet. 


Na bezczelnego zerżnięte od nieocenionej w inspiracjach MaJu - przechowalnik na ładujący się komórkowiec:) Hm, dla pociechy dodam, tyż prototyp, coś mi raczka zbyt wiotka wyszła:>
Nie ma to ja prace MaJu:))


I na koniec, ubranko dostało sie też tosterowi, niech ma, i wreszcie wygląda jak... ukryty toster :P

I wszystko:)))
Więcej wkrótce. To tylko żeby nikt nie myślał że nic nie robię. Bo coś tam jednak robię, w ty m swoim słynnym MIĘDZYCZASIE :DDD

Acha, no i przepraszam za jakość zdjęć, słońce dziś dziwnie świeci, i trudno było TWORY ustawić jakoś korzystnie:>

ACHA 2!!! WYGRAŁAM!!!! WYGRAŁAM po raz pierwszy, mając nadzieję że nie ostatni:))))
WYGRAŁAM CANDY u ATY!!!!! 
Jestem właścicielką frywolitek i kota :DDD



Się cieszę jak sroka, która mi dzis na dachu tańczyła i "śpiewała", choć był to koncert wątpliwej "urody"...
Ale miałam motywację, żeby wstać z łóżka, i sprawdzić czy to na pewno JA wygrałam! Jakoś wczorajszej nocy ciężko było mi w to uwierzyć:))))

I tym radosnym akcentem kończę na dziś:))
Pozdrawiam cieplutko i radośnie :DDDD

12 października 2010

Rozwiązanie:)

wczorajszej zagadki:)
Znacie piosenkę SDM ze słowami: "ORZECH starzeje się po włosku, jest twardy lecz jednak do zgryzienia, zielone krople jego oczu już mało mają do patrzenia..."


To nie pigwa moje Kochane, to orzechy włoskie:))) Specjalnie zostawiłam kilka w łupiniedla utrudnienia, a ponadto tak ładnie wyglądają w tej zieleni:)))
Brawo dla tych co odgadli:)))
W nagrodę...
Uśmiech przymarzniętej przyrody:)










Bardzo dziękuję za życzenia powrotu do zdrowia - staram się jak mogę:)))I przesyłam wirtualne fluidy zdrowia wszystkim potrzebującym. ;)
Zapewniam też że w każdej chwili staram się pracować nad skończeniem swojego "tajemniczego projektu", ja również nie mogę się już doczekać żeby Wam go przedstawić:DDD

Serdecznie pozdrawiam z oszronionej Warmii:)